VOLFENAKS 25 MG ENTERİK KAPLI TABLET, 30 ADET

Tüm ilaçlar gibi VOLFENAKS’ın içeriğinde bulunan maddelere duyarlı olan kişilerde yan
etkiler olabilir.
Bazı yan etkiler ciddi olabilir
Bu yaygın yan etkiler özellikle uzun bir zaman periyodunda yüksek günlük doz (150 mg)
alındığında her 1000 hastadan 1 ila 10’unu etkileyebilir.
Ani ve basıcı göğüs ağrısı (miyokard enfarktüsü veya kalp krizi belirtileri).
Nefessizlik, uzanırken nefes alıp-vermede güçlük, ayak veya bacaklarda şişlik
(kardiyak yetmezlik belirtileri).
Karın ağrısı, hazımsızlık, mide ekşimesi, gaz, mide bulantısı, kusma.
Mide veya barsakta herhangi bir kanama belirtisi (kusmukta kan görülmesi, siyah yada
koyu renkli dışkı).
Deri dökülmeleri, kaşıntı, morarma, ağrılı kırmızı bölgeler, deri soyulması veya
kabarcıklar dahil olmak üzere alerjik reaksiyonlar.
Yüz, dudak, eller veya parmaklarda şişlik.
Derinin ya da gözün beyazının sararması.
Sürekli boğaz ağrısı veya yüksek ateş.
İdrar miktarında veya görüntüsünde beklenmeyen değişim.
Yaygın görülen yan etkiler (100 hastada 10’unu etkileyen)
Baş ağrısı.
Sersemlik hissi.
Vertigo (denge bozukluğundan kaynaklanan baş dönmesi).
Bulantı.
Kusma.
İshal.
Sindirim güçlüğü (dispepsi (hazımsızlık, sindirim bozukluğu) belirtisi).
Karın ağrısı.
Gaz.
İştah kaybı.
Anormal karaciğer fonksiyonu test sonuçları (örneğin transaminaz düzeylerinin
yükselmesi).
Deri döküntüsü.
Enjeksiyon yerinde reaksiyon, ağrı ve sertleşme.
Seyrek yan etkiler (10.000 hastanın 1 ile 10’unda görülen)
Kendiliğinden oluşan kanama ya da morluklar (trombositopeni yani kanamayı
durduran trombosit adı verilen hücrelerin azalmasına bağlı belirtiler).
Yüksek ateş, sık tekrarlayan enfeksiyonlar, sürekli boğaz ağrısı (agranülositoz yani
vücudun enfeksiyonlara karşı savunmasında rol alan bazı hücrelerin azalmasına bağlı
belirtiler).
Nefes almada ve yutmada güçlük, deri döküntüsü, kaşıntı, kurdeşen, baş dönmesi
(aşırı duyarlılık, anafilaktik ve anafilaktoid reaksiyonlar).
Yüzün, dudakların, ağzın, dilin ya da boğazın şişmesiyle ortaya çıkan alerjik reaksiyon
(buna çoğunlukla döküntü ve kaşıntı eşlik eder). Bu reaksiyon yutma güçlüğüne,
hipotansiyona (düşük kan basıncı) ve baygınlığa neden olabilir. Hırıltı ve öksürük ile
birlikte soluk alıp vermede ani güçlük ve göğüste sıkışma hissi (astımın ya da ateş
varsa pnömonit olarak adlandırılan bir çeşit akciğer iltihabı belirtileri).
Ani ve şiddetli baş ağrısı, bulantı, sersemlik, uyuşukluk, konuşamama ya da konuşma
güçlüğü, güçsüzlük ya da dudaklar ve yüzde felç (serebrovasküler olay ya da inme
belirtileri).
Boynun sertleşmesi, ateş, bulantı, kusma, baş ağrısı (aseptik menen…

Kullanma talimatından alıntı — T.C. Sağlık Bakanlığı TİTCK, belgenin tamamı

VOLFENAKS‘in selektif sikloksijenaz-2 inhibitörleri de dahil diğer sistemik NSAİİ’larla
birlikte kullanılmasından kaçınılmalıdır. Aşağıdaki etkileşimler, VOLFENAKS tabletler
ve/veya diklofenakın diğer farmasötik formları ile gözlemlenenleri içermektedir.
Göz önünde bulundurulması gereken gözlenmiş etkileşimler:
Güçlü CYP2C9 inhibitörleri:
Diklofenak metabolizmasının inhibisyonu nedeniyle doruk plazma konsantrasyonunda ve
diklofenak maruziyetinde önemli bir artışla sonuçlanabileceğinden diklofenak güçlü CYP2C9
inhibitörleri (vorikonazol gibi) ile birlikte reçete edildiğinde dikkat edilmesi önerilir.
Lityum:
NSAİİ’ler plazma lityum düzeylerinde artışa ve renal lityum klirensinde azalmaya yol
açmaktadır. Ortalama minimum lityum konsantrasyonu %15 artmış ve renal klirens yaklaşık
%20 azalmıstır. Bu etkiler renal prostaglandin sentezinin NSAİİ tarafından inhibite edilmesine
bağlanmaktadır. Dolayısıyla, NSAİD’ler ve lityum eş zamanlı olarak verildiğinde hasta lityum
toksisitesi yönünden dikkatle izlenmelidir. Birlikte kullanıldığında diklofenak, lityumun plazma
konsantrasyonlarını yükseltebilir. Serum lityum düzeyinin takibi önerilir.
Digoksin:
Birlikte kullanıldığında diklofenak, digoksinin plazma konsantrasyonlarını yükseltebilir. Serum
digoksin düzeyinin takibi önerilir.
Diüretikler ve antihipertansif ajanlar:
Diğer NSAİ ilaçlar gibi, diklofenak’ın diüretikler ya da antihipertansif ajanlarla (örn.
betablokerler, anjiyotensin dönüştürücü enzim (ADE) inhibitörleri) birlikte kullanılması
antihipertansif etkilerinde bir azalmaya neden olabilir. Bu nedenle, kombinasyon dikkatli
uygulanmalıdır ve özellikle yaşlılarda olmak üzere hastaların kan basınçları periyodik olarak
takip edilmelidir. Hastalar uygun bir şekilde hidrate edilmeli ve yüksek nefrotoksisite nedeniyle
özellikle diüretikler ve ADE inhibitörleri ile eşzamanlı olarak başlanmasının ardından ve
sonrasında periyodik olarak böbrek fonksiyonunun takibine önem verilmelidir. (bkz. Bölüm
4.4).
Siklosporin ve Takrolimus:
Diklofenak, diğer NSAİ ilaçlar gibi renal prostaglandinler üzerine etkisiyle siklosporinin
nefrotoksisitesini artırabilir. Bu nedenle, siklosporin almayan hastalarda kullanılan doza göre
daha düşük …

Kısa ürün bilgisinden alıntı — T.C. Sağlık Bakanlığı TİTCK, belgenin tamamı